Een trip naar het snookerparadijs: Sheffield & The Crucible

zondag, 26 april 2026 (21:39) - Snooker.nl

In dit artikel:

Corné Kuijpers vertelt over een korte snookertrip die hij vorig jaar begin mei maakte samen met zijn vriend Jan Poot naar The Crucible in Sheffield — het iconische theater waar de wereldkampioenschappen snooker worden gespeeld. Het vertrek verliep hectisch maar vlot: inchecken via Amsterdam, vlucht naar Manchester, trein naar Sheffield en inchecken in hotel Leonardo’s. De reis had een recreatief doel: live topwedstrijden zien, bekenden ontmoeten en de sfeer opsnuiven.

In Sheffield bezochten ze CueZone en kwamen daar oude bekenden tegen, waaronder WPBSA-coaches als Chris Lovell, Dan Buskin en Peter Holland. In The Crucible zagen ze onder meer Judd Trump tegen Gary Wilson — een partij die Trump met fraaie stoten besliste — en een spannende confrontatie tussen Shaun Murphy en Zhengyi Fan die Murphy in het beslissende frame won. Kuijpers beschrijft scènes die de beleving typeren: strikte toegangsregels (je mag soms niet terug naar binnen vóór de interval), vitrines met snookermemorabilia zoals Stephen Hendry’s kapotte keu, Jan Verhaas’ handschoenen en het eerbetoon aan John Virgo.

Een andere sessie was Neil Robertson tegen Pang Junxu, een traag verlopen partij waarin Robertson een frame onbedoeld leek op te geven — dat leverde hem een waarschuwing en een boete van £250 op. Kuijpers worstelde tijdens de wedstrijden met pijnlijke knieën en de krappe stoelen in de zaal, waardoor hij geregeld even moest opstaan of besloot terug te gaan naar het hotel om de rest van de wedstrijd daar te volgen.

Naast snooker bestond de trip uit typisch toeristische en alledaagse momenten: ontbijt- en eettentjes (Wetherspoons leverde zowel teleurstellende als bevredigende maaltijden), een kapotte lens van zijn 360-camera en een bezoek aan een fotospeciaalzaak, een korte rondgang door de overdekte markt en de Winter Garden, en gesprekken met spelers en coaches — waaronder een ontspannen ontmoeting met Stuart Bingham, die over coaching en progressie sprak. Er waren ook licht komische en menselijke momenten: Jans vliegangst, de misverstanden rond het vliegticket vanaf Amsterdam in plaats van Eindhoven, en thuiskomst met een emotionele begroeting van Kuijpers’ dochter.

De terugreis verliep rustig: trein langs glooiend Engels landschap, transfer in Manchester en vlucht naar Amsterdam. Ondanks kleine ongemakken — vertraagde vluchten, matige pubmaaltijden en kapotte apparatuur — was de indruk ronduit positief: de autor beschouwt een bezoek aan The Crucible als een aanrader voor elke snookerliefhebber, zowel vanwege de sportieve hoogtepunten als de unieke entourage en ontmoetingen met de snookercommunity.

Achtergrondcontext: The Crucible in Sheffield is al decennialang het podium voor de hoogste toernooien in snooker; WPBSA staat voor World Professional Billiards and Snooker Association, de overkoepelende organisatie van de proftak. Kuijpers’ verslag combineert wedstrijdverslaggeving met reisherinneringen en persoonlijke observaties, waardoor het een praktisch en sfeervol beeld geeft van een korte maar intens beleefde snookertrip.